به نام زن زندگی آزادی
در ماه جاری دهها تن از محکومان در صف اعدام به چوبه دار سپرده شدند؛ که آخرین موارد آنها صالح میرهاشمی، سعید یعقوبی و مجید کاظمی، سه تن از معترضان خیزش زن زندگی آزادی، بودند. احکام اعدام این سه تن در بیدادگاهی بدون حق دادرسی عادلانه و با نقض حقوق بدیهی متهم از جمله دسترسی آزادانه به وکیل در تمامی مراحل رسیدگی و دسترسی به مستندات پرونده و از طرفی با سناریوسازیهای دروغین نهادهای امنیتی صادر شده است.
اساسا امکان دادرسی عادلانه در وضعیت فعلی وجود ندارد و شکنجه و نقض حقوق متهم رویههایی سیستماتیک در نظام قضایی ایران هستند. این واقعیتی مسلم است که مجازات اعدام به عنوان یکی از آشکارترین اشکال خشونت قانونی، امری وحشیانه است و باید به کل منسوخ شود. حکومت که امروز با بحران فزاینده مشروعیت روبهرو است و در برابر عاملیت سیاسی مردم پس از خیزش زن، زندگی، آزادی بیش از پیش احساس هراس میکند، چاره را در ایجاد رعب و وحشت جمعی دیده است. از این رو اعدامها نیز حربهای برای تزریق ترس و در هم شکستن عاملیت مردمی است؛ و راه مواجه با آن، نه ترسیدن و به پستو خزیدن که مقاومت در برابر نظام سرکوب و به عقب راندن آن و تلاش برای گسترش جنبش ضداعدام است.
توقف مطلق و بی چون و چرای اعدام باید در صدر خواستههای جنبشهای اجتماعی از کارگران و بازنشستگان و معلمان تا دانشجویان و زنان قرار گیرد. با چنین مقاومت متحدی در خیابان و مدرسه و دانشگاه و کارخانه است که میتوان ماشین قتل حکومتی را از کار انداخت.
#متحد_مقاومت_میکنیم
