استمرار اعتراضات مدنی تا یک جنبش گسترده تر
گرچه روشن است که دیگر حکومت از بهبودی اقتصاد کشور بر نخواهد آمد، سهل است که علاوه بر ناتوانتر شدن دهک های پایین، روند لاغرتر شدن طبقه متوسط تندتر خواهد شد و گرچه با وجود تکانه های کوچک مانند مماشات با همسایگان، حکومت در صدد ایجاد تغییراتی کلان در سیاست خارجی نیست و کوتاه آن که گرچه حکومت توانایی پاسخگویی به خواست های بالنده برای پیشرفت کشور و کسب دوباره اعتماد مردم را از دست داده، با این همه، قاطبه مردم با آگاهی از نتایج انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، امروزه روز، برای قرار گرفتن در مسیر براندازی جمهوریاسلامی آماده نبوده و دلیلی محکم برای آن نمی بینند. به ویژه آن که در نبود آلترناتیو کارآمدتر و نشاندارتر و در شرایط جهان رو به تغییر و تلاطم، چشم اندازی برای آینده بهتر در صورت براندازی در افق ها به چشمشان نمی خورد. با این همه حکومت
با وجود آگاهی از ناتوانی خود در چیرگی بر نابسامانی، همچنان از دست زدن به تغییرات کلان و در عین حال حیاتی واهمه دارد.
اتفاقا همین ترس از تغییر، موجبات ناکارمدتر شدن آن شده است. با این تشریح چکیده وار از اوضاع کشور، به گمانم زین پس در سپهر سیاست درونی- برونی ایران، احتمال تندتر شدن سه رخداد زیر کم نخواهد بود:
۱- تکوین و استمرار اعتراضات مدنی درونی و احتمال تبدیل آن به یک جنبش گسترده تر از حرکت های پیشین؛
۲- تداوم بهرهبرداری قدرت های جهانی و همسایگان از فرصت های انزوای درونی- برونی حکومت در جهت منافع ملی خود ؛
۳- فربه تر شدن نیروی ترقی خواه درون حکومتی، برای اصلاح بنیادین شیوه حکمرانی و نوسازی و تغییر زیربنایی ساختار حکومت.
تلگرام نویسنده
