وقتی منابع آب های زیرزمینی تخلیه می شوند، زمین شروع می کند به فرو نشست. منطقا وقتی حکومتی سرمایه های اجتماعی خود را بر باد می دهد، دچار پدیده فرونشست اجتماعی و سیاسی می شود. بر اساس آمار و ارقامی که منابع خود حکومت منتشر می کنند، با تورم مستمر بالای ۵۰ درصدی، نرج رشد اقتصادی منفی، ۲۰ میلیون حاشیه نشین ، ۴۰ میلیون زیر خط فقر ، ۴ میلیون معتاد به مواد مخدر ، ده ها میلیارد دلار قاچاق سالانه، ورشکستگی بانک ها، صندوق های بازنشستگی و تامین اجتماعی ، ورشکستگی آبی، فرار بی سابقه مغز ها، بیش از ۱۵ میلیون پرونده در دادگستری و….. همه سرمایه اجتماعی ناشی از انقلاب و جنگ بر باد رفته اند و زمین زیر پای حکومت پوکیده است.
نظام تصمیم گیری که هنوز خامنه ای شاکله آن محسوب می شود، قادر به پذیرش این واقعیت نیست. ظاهرا شخص خامنه ای – مثل همه دیکتاتور های پیر- به مرحله « دروغ درمانی» رسیده است و فقط گزارشاتی را می خواند که آمریکا را در آستانه زوال ، ج.ا. را در یک قدمی فتح قله و معترضان داخلی را اقلیتی نیم درصدی ترسیم کنند. در چنین مرحله ای منطقا، حلقه تصمیم سازان، کوچک و کوچک تر و نقش حاجب الدوله های بیت در کانالیزه کردن ملاقات ها و گزارشات بیشتر می شود. در چنین فازی که دیکتاتور کم توان و ایزوله شده، ایدئولوژی زوال یافته و زمین در زیر پای حکومت پوکیده، قدرت به مثابه یگانه چسب مطمئن ساختار حافظ منافع ابر سرمایه های الیگارشی حاکم بر اقتصاد کشور، ناگزیر به بازسازی خویش است. از اینجا به بعد سوال یک میلیارد دلاری در مقابل ما قرار می گیرد: قدرت در چه سمتی و چگونه خود را بازسازی می کند؟ آیا مجمع الجزایر ج.ا. قابل حفظ کردن است؟ آیا همه چیز تحت کنترل است و با مرگ دیکتاتور، تنش ها مدیریت خواهد شد و یا بر این
زمین پوکیده، تداوم حیات- با یا بدون خامنه ای، نا ممکن شده و ج.ا. جز فروپاشی آینده ای ندارد؟
پیش از زمین لرزه، هوشیارترین اسب ها سم بر زمین می کوبند و شیهه سر می دهند. آیا باید تکاپوی ثابت قدم ترین پایوران نظام، ازمهدی نصیری تا رحیم قمیشی و شهاب الدین حائری و هشدار های موسوی و خاتمی را اینگونه فهمید؟
بدون تردید، شمارش معکوس برای حکومت آغاز شده است و اگر صاحبان منافع کلان اقتصادی، قدرت را برای تعامل با جامعه و کنار آمدن با اراده ملی باز سازی نکنند، حکومت در فروچاله هایی که زیر پایش دهن بازکرده، فرو خواهد رفت.
فیسبوک نویسنده
