مردم کردستان امسال در هر شهر و روستا و کوی و برزن با شادمانی به پیشواز نوروز رفتەاند.
طنین زندگی و همدلی و عزم ستیز با غم و خمودگی در این جشنوارەهای رنگارنگ لبریز از شادی، موج می زند.
در جامعەای مالامال از غم و اخبار و رخدادهای ناخوش، شادی جمعی حول نوروز باستانی فرصتی مغتنم برای سر فرود نیاوردن در برابر فسردگی و خمودگی است.
بهار ۱۳۳۳ سایه شعری معروف در ژانر ادبیات افسردگی/زمستان – ژانری که پس از کودتا رایج شد – سرود.
بهار آمد گل و نسرین نیاورد
نسیمی بوی فروردین نیاورد
سال بعد اخوان با شعر زمستان، ادبیات افسردگی را به اوج رساند.
ادبیات نومیدی در شعر و داستانهای دیگر نمود و ادامه یافت و به ویژگی دورانی از تاریخ فرهنگ و اندیشەی این دیار تبدیل شد.
در حالی کە تلخکامی عمومی امروز به نوعی یادآور سالهای سی است، مردم کردستان بجای غمنامه سرایی به ستایش زندگی برخاسته و در شعلەهای آتش نوروز، شرارەهای امید را می پایند و از بهار پیمان می گیرند:
به نوروز دیگر هنگام دیدار
به آیین دگر آیی پدیدار
نوروزتان پیروز و روزگارتان بهاری!
فیلم: مراسم نوروزی در حومەی مهاباد
صلاح الدین خدیو
