گزارش و ترجمه داوطلب
محققان بررسی کردهاند که چگونه فنآوریهای دیجیتال، رهبری جنبش تودهای را توسط افراد بیتجربه امکانپذیر میسازد چرا که رهبران دیگر مانند گذشته نیازی به پیوند عمیق با سازمانهای جنبش ندارند. استفاده از ابزار دیجیتال اغلب به عنوان یک تحول مثبت در نظر گرفته میشود، زیرا طیف وسیعتری از مردم اکنون میتوانند رهبران اعتراض شوند. با این حال، توان دیجیتال رهبری فردی میتواند کارآیی جنبش را، دستکم برای انواع خاصی از اعتراضها، تضعیف کند.
در حالی که بسیج کردن به خودی خود میتواند به عنوان فراخوانی برای اقداماتی مانند تجمع یا راهپیمایی موثر عمل کند، در فرآیندهای مانند اعتصاب کارآیی لازم را ندارد. چرا که بر خلاف سایر اشکال رایج اعتراض، موفقیت اعتصابها به جلب اکثریت افرادی بستگی دارد که نه با سیاست مشترک، بلکه با مطالبات عمیقا مشترک گرد هم آمدهاند.
به اجرا گذاشتن یک اعتصاب گسترده به متقاعد کردن افرادی بستگی دارد که شاید با اعتراض (به هر شکلی) موافق نباشند و همچنین به شناسایی و توسعه تعداد رهبرانی نیاز دارد که از اعتبار کافی میان همکاران در محل کار برخوردارند و به طور منحصربهفردی بر تصمیمگیری افراد شکاک یا محافظهکار برای پیوستن به یک اقدام پرخطر مثل اعتصاب اثرگذارند.
