به نام یگانه آفریدگار هستی
ملت بزرگ و ستمدیده ایران
در حالی که قامت پدران و صورت تکیده مادران داغدیده همچنان در انتظار طلوع خورشید آزادی و عدالت است، و هر روز خون عزیزان دیگری بر سرخی خاک ایران زمین میافزاید، این رژیم سراسر نکبت و فساد به گسترش آتش و خون مشغول است.
شگفتا همه میدانیم تنها راه جاتمان در ایجاد یک همبستگی ملی میباشد، اما ۴۶ سال است که علی رغم تحمیل هزینههای جانی و مالی هنگفت از سوی رژیم بر مردم و مبارزان راه آزادی هنوز به آن مهم دست نیافتیم. رژیم مکار جمهوری اسلامی توانسته است با برنامهریزی دقیق اکثر مبارزین و فعالین و رهبران اپوزیسیون را از مبارزه در فضای حقیقی دور کرده و مبدل به مبارزان مجازی کند. حتی از پیش با تربیت سارقان جنبشهای مردمی هرگاه مردم به خیابان آمدند، اکثریت با سوق یافتن در بیراهه پس از چندی به طور کامل سرکوب شدند.
با توجه به شرایط بسیار وخیم امروز، ما تعدادی از فرزندان ماممیهن که در زندان وکیلآباد مشهد به سر میبریم دو پیشنهاد، یکی برای ملت و دیگری رهبران احزاب و رسانهها و جریانهای سیاسی خارج از کشور در جهت برون رفت از این انسداد ارائه میدهیم. ارائهای در نهایت اخلاص و درد که با تندی قلم همراه است.
پیشنهاد اول خطاب به مردم ایران که از فقر و سیل مصائب خستهاند و مدام در پی راه نجات هستند وقت آن رسیده که همه ما اول به خود و بعد به دیگران ثابت کنیم که آزادی وطن چه ارزشی برایمان دارد. ما از شما نمیخواهیم در این روزگار سخت جلوی گلوله بایستید اما اگر به فردای خود و عزیزانتان میاندیشید بیایید از این پس در عصر روزهای آخر هفته با هزینه یک برگ دستمال کاغذی به این خیزش آرام بپیوندید. ما برای رد شدن از ترسها و دیدن عظمت خود باید همدیگر را کف خیابان ببینیم، آن هم با در دست گرفتن یک دستمال کاغذی سفید که نشانه صلح و دوستی ماست و پیادهروی در معابر پر تردد شهرها پارکها و…! بعد از چند هفته خواهید دید که چگونه “همبستگی ملی” ما ایجاد شده بیآنکه رژیم بتواند بهانهای برای دستگیری و سرکوب به دست آورد. اگر حاضر نشویم چنین حرکت بیهزينه ای را سامان دهیم بدان معناست که ما لایق شرایط فعلی میباشیم.
پیشنهاد دوم: نمیگوییم همه لیدرها و فعالین شناخته شده مبارزین مجازی هستند، اما کارنامه اپوزیسیون به ویژه عزیزان خارجنشین گویای آن است
که در رهبری و ایجاد تشکیلاتی منسجم که توان ارائه راهکار و بسترسازی برای خیزش و راهبری آن را داشته باشد ناتوان بودهایم. اینک ما جمعی از زندانیان سیاسی خطاب به همه چهرههای شناخته شده اپوزیسیون و رسانهها به ویژه عزیزانی که متخصص خودزنی شدند، تمنا داریم اگر لابلای آن مبارزاتی که علیه همدیگر روا میدارید، وقتی و فرصتی داشتید لطفاً در ایجاد یک شورای هماهنگی خبری بکوشید زمانی مردم به فراخوانی توجه میکنند که بدانند چهرههای مورد قبولشان آن را تایید نموده و زمان یک فراخوان ملی به وجود میآید که از کانال یک شورای سیاست گذاری فراگیر خارج شده باشد. شورایی که علاوه بر حضور نمایندگان احزاب، انتیکها و جریانهای سیاسی احزاب رسانه و خبر هم در در آن همکاری داشته باشند. وجود چنین شورایی برای به ثمر نشستن خیزش آینده حیاتی میباشد. باید مردم از طریق چنین منبع رسمی با برنامهها و اخبار اپوزیسیون هماهنگ شوند. امیدواریم شما عزیزان در خارج کشور با درک این ضرورت هرچه زودتر خبر خوش تشکیل این شورا را ابلاغ فرمایید. دنیا و مجامع جهانی زمانی برای اپوزیسیون ایران ارزش قائل میشوند که ببینند علی رغم همه اختلافات فکری ما توان همصدایی را داریم و در مشترکات مهمی چون نابودی رژیم استبدادی و برقراری حکومت دموکراتیک که ضامن صلح و ثبات منطقه و جهان باشد کنار یکدیگریم. گاه آن رسیده که عیار همه ما مشخص شود آیا مبارزان راستین آزادی هستیم یا پهلوانان مجازی!
اسامی زندانیان سیاسی امضا کننده:
۱- عباس واحدیان شاهرودی
۲-جواد لعلمحمدی
و تعدادی از زندانیان سیاسی زندان وکیلآباد مشهد
