با اذان صبح، این ناقوس مرگ حکومت اعدامی، بار دیگر جان یکی دیگر از ما گرفته شد. جمهوری اسلامی سحرگاه سهشنبه ۱۶ مردادماه، رضا رسایی، از معترضین انقلاب زن زندگی آزادی را بدون اطلاع قبلی و حتی فراهم کردن امکان آخرین ملاقات با خانواده، اعدام کرد.
با شنیدن این خبر همه ما خشمگین، عصبانی و ناراحت هستیم و به صورت طبیعی باید هم چنین باشیم. اما پدیدهای که با آن روبروییم تنها گرفتن جان یک انسان نیست که با ارتکاب این جنایت هم به سرانجام برسد. ما با حکومتی روبروییم که تصمیماش را گرفته و برای بقا و به عقب راندن جامعه معترض، از یک سو دست به دامان ایجاد تنشها و درگیریهای نظامی در منطقه و از سوی دیگر افزایش قابل ملاحظه سرکوبها و به طور مشخص اعدامها در داخل کشور شده است.
مطمئنا همه ما از اعماق وجودمان دادخواه رضا رسایی هستیم و در این مسیر کنار خانواده داغدار او هستیم. اما رضا آخرین نفر نیست و بسیاری دیگر از جمله مجاهد کورکور، شریفه محمدی، عباس دریس، محمود مهرابی، پخشان عزیزی و … در خطر جدی اجرای حکم اعدام هستند. این خبرهای ناگواری که از گرفتن جان عزیزانمان میشنویم، در واقع اپیزودهایی هستند از جنگ ما مردم برای حفظ حق زندگی در برابر حکومتی که برای بقا، فقط و فقط به جنایت پناه میآورد.
این اوضاع پاسخ میخواهد و مادامی که جمهوری اسلامی پاسخ درخور اعتراضی از سوی جامعه دریافت نکند، دستگاه آدمکشیاش تعداد بیشتری را اعدام میکند. در پاسخ به این روند افزایش اعدامها و سرکوب در سطح جامعه، تاکید ما بر فعالیت و مبارزه جمعی و سازمانیافته توسط همه بخشهای جامعه است به گونهای که مبارزه سراسریمان برای به زیر کشیدن حکومت اعدامی را تقویت و تعمیق کند.
در همین راستا، بار دیگر یادآور میشویم دو فراخوانی که همین اخیر در پاسخ به صدور احکام اعدام برای زندانیان سیاسی صادر کردهایم و همه مردم را به اعتراض گسترده در روزهای شنبه و یکشنبه ۲۰ و ۲۱ مرداد (۱۰ و ۱۱ اوت) دعوت کردهایم. ما در داخل کشور همه مردم را به پیشبرد مجموعه پرشماری از اقدامات اعتراضی فراخواندهایم؛ و در خارج کشور از همه ایرانیان آزادیخواه، سازمانها و فعالین انقلاب زن زندگی آزادی خواستهایم که تجمعات و تظاهراتهای هماهنگ و سراسری در اعتراض به اعدامها برگزار کنند.
ما جز پیروز شدن راهی نداریم
حکومت اعدامی نابود باید گردد
پیروز باد انقلاب زن زندگی آزادی
تشکل دانشجویان پیشرو
۱۶ مرداد ۱۴۰۳
