با وجود اعتراضات دنبالهدار کارگران ارکان ثالث و پیمانکاری پالایشگاههای نفت وگاز پارس جنوبی، رییس تشکل دولتساخته « کارگران پالایشگاههای نفت و گاز پارس جنوبی» از کارگران بخشهای حساس درخواست کرد کار را متوقف نکنند که مبادا به تولید و ابزار تولید زیانی وارد شود!
اکنون پرسش این است که پس کارگران اگر بر مقامات بالادستی برای پاسخگویی مناسب به مطالبات فشار وارد نکنند، دلیل برگزاری اعتراضات هفتگی کارگری چیست و اصولا چند هفته باید بگذرد تا سرانجام یک تشکل کارگری، از استراتژی اعمال فشار برای به نتیجه رسیدن مطالبات کارگری استفاده کند. آیا تداوم روند تجمع بدون اعمال فشار به فرسایشی شدن اصل خواستهها، کاهش تمایل بدنه و ذینفعان به مشارکت در اعتراضات و بیاعتمادی افکار عمومی نسبت به روند مطالبهگری این گروهها منجر نمیشود؟!
اعتصاب و برگزاری تجمع بخشی از پازل چند تکه مطالبهگری جمعی است که در زمانهای طلایی از آنها استفاده میشود؛ زمانهایی که کارگران از مذاکره مستقیم و لابیگری ناامید شدهاند، این اقدامات را به صورت یک برنامه استراتژیک و نه احساسی! در دستور کار قرار میدهند تا پس از عبور از گام اول «حساسسازی افکار عمومی»، با استفاده از همین اهرمهای کاربردی، دولت و کارفرمایان را نسبت به پاسخگویی به مطالبات خود تحت فشار بگذارند.
@davtalaborg
