در حالی که جمهوری اسلامی در بحرانهای اقتصادی و اجتماعی غرق شده، موج گستردهای از تعطیلیها در استانهای مختلف نشان میدهد که این رژیم نه تنها قادر به مدیریت شهروندان خود نیست، بلکه از تعطیلی و محدودیت به عنوان ابزاری برای بقا و سرکوب استفاده میکند.
اخیراً، بسیاری از استانها به بهانههایی نظیر “سرما” و “مدیریت مصرف انرژی” به تعطیلی کشانده شدهاند. اما واقعیت این است که این تعطیلیها فراتر از یک موج سرماست و نشاندهنده ورشکستگی کامل حکومتی است که نه اقتصادی برای اداره کشور دارد و نه مدیریتی برای تأمین نیازهای مردم.
حکومت نظامی پنهان یا ترس از قیام؟
سؤال اصلی این است که اگر این تعطیلیها ناشی از بیکفایتی و سوءمدیریت نیست، پس چه چیزی آن را توجیه میکند؟ آیا جمهوری اسلامی در حال اجرای یک حکومت نظامی پنهان است تا از تجمعات و اعتراضات جلوگیری کند یا اینکه به دلیل ترس از گسترش اعتراضات، کشور را تعطیل کرده تا خشم مردم را در خانهها نگه دارد؟!
در شرایطی که بسیاری از مردم به دلیل بحران اقتصادی، فقر و تورم قادر به تأمین نیازهای اولیه خود نیستند، جمهوری اسلامی به جای ارائه راهحل، همه جا را تعطیل میکند! این تعطیلیهای مشکوک در حالی رخ میدهد که هیچ برنامهای برای جبران خسارات اقتصادی کسبوکارها و مردم وجود ندارد و آموزش نیز به طور مداوم مختل شده است.
بحران مدیریت یا فروپاشی؟
عدم توانایی جمهوری اسلامی در مدیریت زمستان و تأمین انرژی نشان میدهد که این رژیم چیزی جز یک رژیم ورشکسته نیست که برای بقا، یا کشور را تعطیل میکند یا آن را به میدان سرکوب تبدیل میسازد. اما سؤال اینجاست: تا کی میتوان کشور را تعطیل کرد و تا کی میتوان مردم را در خانه حبس نگه داشت؟
جمهوری اسلامی باید بداند که سرکوب و فریبکاری عمر محدودی دارد و هر بار که مردم را با تعطیلیهای مشکوک محدود میکند، خشم فروخوردهای را ذخیره میکند که روزی در خیابانهای کشور فوران خواهد کرد.
@tahkimmelat
