خانم گلاله شرفکندی در نشست مهستان در مورد دلایل فعالیت های سیاسی اندک زنان ایران مقدمتا گفت: هر سیتسمی که ادعا کند که دمکراتیک است قاعدتا باید همه خواسته های اقشار مختلف جامعه در تصمیمات آن منعکس شوند. اما این زمانی امکان پذیر است که نمایندگان این اقشار از جمله زنان در سطوح تصمیم گیری حضور داشته باشند. این قاعده برای یک سیستم و یا حزب و سازمان سیاسی نیز صدق میکند.
دبیر امور زنان و رفع تبعیض جنسیتی شورای مدیریت گذار در ادامه سخنرانی خود، بر اساس تجارب و مطالعات شخصی، به دلایل شرکت اندک زنان در فعالیت های سیاسی پرداخت. وی معتقد است که بطور متوسط شرکت زنان در مذاکرات سیاسی سیزده درصد است؛ و فقط چهار درصد از امضاکنندگان معاهدات سیاسی زن می باشند. بنابراین بحث شرکت اندک زنان در سیاست، فقط محدود به ایران نمی شود و یک موضوعی است کاملا جهانی و فراگیر.
وی در ادامه به ریشه های تاریخی حضور کم زنان ایران در سیاست پرداخت و گفت پس از انقلاب اسلامی زنان با تفسیر خاصی از شریعت روبرو شدند و به آنها گفته شد که برای خروج از منزل و کار در ادارت باید حجاب داشته باشند. حتی در همان موقع احزاب چپ هم اعتراضی نکردند، چون مسئله اصلی آنها مبارزه با امپریالیسم بود. بنظر خانم شرفکندی بیگانگی زنان ایران با سیاست از همان موقع آغاز شد.
ایشان در ادامه به حضور زنان کرد در فعالیت های سیاسی در منطقه در کردستان پرداخت و اظهار داشت: زنان کرد پیشمرگه هم میشوند و اسلحه بدست می گیرند؛ اما همین زنان زمانی که می خواهند در مورد مسائل جنسیتی حرف بزنند، به آنها گفته می شود که امروز مسئله اصلی مبارزه با رژیم برای آزادی برای ایران و کردستان است. آنها احساس می کنند که زبانی که آنها حرف می زنند از زبان سیاسی احزاب سیاسی جدا شده است و مسائل مهمی مانند برابری جنسیتی در اولویت احزاب سیاسی نیست.
مشروح این سخنرانی را در اینجا ملاحظه کنید:
