امروز جوانان ایرانی خوب دریافته اند که نقطه ضعف رژیم را چگونه در فضای مجازی تحریک کنند و وجهه حقیقی آن را برملا سازند
کیا حمیدی
سخنرانی علی خامنه ای به مناسبت عید قربان همچون سخنرانی های قبلی وی، دارای نکته جدیدی نبود. همان حرف های تکراری درمورد «تحریم و دشمنی خارجی و مقاومت» که هرباره تکرار دفعات پیشین است و حرف و راهکاری برای مشکلات و گرفتاری های ملت ارائه نمی شود.
اما نکته تاسف بار سخنرانی اخیر وی، سپردن حل گرفتاری های به وجود آمده از کرونا به دست مردم بود. رهبر رژیم ایران درمورد شیوع کرونا و افزایش مشکلات برای اقشار مختلف گفت:« در شرایط کرونا برخی دچار مشکلات عمده شدند که باید جبران شود. چه کسی باید این را جبران کند؟ مردم.»
این موضع گیری اساساً نشانگر نیت و مشی همیشگی نظام ج.ا بوده و هست. اینکه مردم خودشان باید به داد هم برسند و اصلاً حکومت و دولت گویا در بحث مشکلات وظیفه ای برای خدمت رسانی به مردم ندارند. به گفته رهبر و دیگر مسئولان رژیم در قضیه سیل سال گذشته و زلزله کرمانشاه در سال پیش از آن این کمک های مردمی بود که با مدیریت برخی چهره ها و نهادهای خصوصی سر وسامانی نسبی به وضعیت آسیب دیدگان داد.
چرا که حکومت و دولت اولویت هایی به جز دغدغه های ملت دارند. این دغدغه ها را می توان در دو بخش ایدئولوژیک و مالی تقسیم بندی کرد. حکومت برای اصرار بر مواضع ایدئولوژیک خود در قالب دخالت های خارجی در کشورهای همسایه و اقدامات خرابکارانه نیازمند سرمایه های مالی فراوان است. حضور در سوریه و عراق و لبنان و یمن و ونزوئلا و… نیازمند منابع مالی است که به سبب قطع درآمدهای ارزی ایران از نفت و دسترسی های بانکی با مشکلات فراوان مواجه است. لذا این کسری درآمد را از جیب مردم و سهم نیازهای داخلی بر می دارد تا روند مخرب سیاست های ایدئولوژیک خود را ادامه دهد.
نکته دیگر اینجاست که دولت مدام از محدودیت منابع مالی صحبت می کند و در مقابل هر روز شاهد غارت اموال بیت المال با رقم های کلان چند هزار میلیاردی هستیم. اگر پول نیست پس چطور هر روز این رقم ها از ثروت ملی کشور به جیب این مسئول و آن مسئول می رود؟! پس پول هست اما دعوا بر سر غارتگری است. یعنی مقامات و نهادهای حکومت از صدر تا ذیل به دنبال چپاول بیشتر اموال مردم هستند و دراین مسیر یکدیگر را محکوم و زندانی و اعدام و ترور می کنند.
وقتی بالاترین مقام رسمی یک حکومت حل مشکلات کشور در بحران ها را بر دوش مردم بیندازد، به عینه مشخص است که نیتی برای رشد و توسعه و رفاه برای ملت در دستور کار نیست. وقتی علنی می گویند که وظیفه جبران کاستی ها و معضلات برعهده مردم است، یعنی توقعی نداشته باشند که حکومت برای آنها کاری انجام دهد، چرا که اولویت آنها جای دیگری است.
امروز مردم ایران در سخت ترین شرایط به لحاظ اقتصادی و معیشتی در مقابله با کرونا بی دفاع شده اند و براساس آمارهای رژیم روزانه بیش از دویست کشته (که قطعاً بیش از این است) می دهند و چاره ای هم در مقابل خود نمی بینند. اگر قرار به حضور و اعتراض خیابانی باشد که قطعاً احتمال ابتلا به کرونا افزایش می یابد و حتی اگر همچون برخی مردم شهرهای جنوب دست به اعتراض بزنند با سرکوب جدی نیروهای سرکوب گر رژیم مواجه خواهند شد.
اما این مسائل به عنوان بن بست سیاسی تلقی نمی شود. امروز جوانان ایرانی خوب دریافته اند که نقطه ضعف رژیم را چگونه در فضای مجازی تحریک کنند و وجهه حقیقی آن را نزد جهانیان برملا سازند. هر ایرانی باید «یک پیام، یک توئیت، یک پست، یک خبررسان» باشد. شکی نیست که می توان در شرایط فعلی کرونایی با تقویت پایه های آگاهی مردم در فضای مجازی، نگهدارنده های نظام را تضعیف و در فرصت مناسب ضربه ویرانگر را بر پیکره آن وارد ساخت.
*مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
