این صحنه آرایی ها بیش از آنکه اهمیت «انتخابات » را جلوه گر سازد، مردم را بیشتر متقاعد خواهد کرد که تحریم آن عاقلانهتر ین کار است.
مرتضی ملک
این رقابت انتخاباتی که به نمایش درآمد، همانطور که انتظار میرفت ،کاملا مناسب و برازنده قد و قواره حکومت اسلامی بود. از هر نظر که بگیریم ، از ظاهر و باطن، از طرح سوالها ، تا جواب نامزدها و سطح و کیفیت حرفها ، چیزی از ابتذال و استدلالهای بی رمق کم نداشت. با ان پیشینه و مقدماتی که در گزینش این نامزدها و شرایط و محدودیت های که قبلا تعیین شده بود ، یک چنین برون داد پوشالی غیر طبیعی نبود.
این عرصه رقابت انتخاباتی بیشتر به صحنه اعترافات اعضا و سران گروهی مجرم می مانست که ناخواسته باید حقایقی را در باره جرم و جنایت یک دیگر بازگو کنند و خود را از ارتکاب به آنها مبرا سازند. و همین امر برغم صورت زشت و مشمئز کننده ای که داشت، فکر می کنم، برای جامعه بسیار آموزنده و مفید بوده باشد. چون این برنامه به غیر از نشان دادن افلاس سیاسی و اخلاقی حکومت اسلامی سه نکته خوب و مفید در خود داشت.
اول اینکه آنها با صراحت و حتا با سبقت گرفتن از هم، اعتراف می کردند که اوضاع مردم و مملکت و دولت از هر نظر وخیم است و کارنامه « نظام» بعد از این چهل سال غیر قابل دفاع است. و از آنجا که مجبور بودند تقصیرات را گردن دیگری بیندازند، تاکید ویژه ای داشتند که ثابت کنند اگر روال کار مثل گذشته ادامه یابد، هیچ امیدی به بهبود اوضاع نیست. دوم اینکه بخوبی نشان دادند که مسئول و مسبب این اوضاع وخیم و داغان خود جناح ها و دارو دسته های تشکیلات حکومتی هستند. و جالب اینکه چون آنها پیشاپیش از وارد شدن به بحث سیاست خارجی و تحریم منع شده بودند، و بنابراین راه متهم کردن« شیطان بزرگ» بسته شده بود چاره ای نداشتند جز اینکه به جان همدیگر بی افتند. و سوم اینکه، ثابت کردند آنچه مخالفین حکومت اسلامی در باره عملکرد نظام در این چهل سال می گفتند و فریاد می زدند ، و بابت این حقیقت گویی سرکوب و حذف شدند ، حقیقت داشته است.
و این نکته سوم مرز و معیار تشخیص حقیقت از دروغ است. ما فقط با اعتراف صریح به این حقیقت می توانیم باور کنیم که آنچه یک نامزد یا هر کس دیگری از مدعیان اصلاح امور می گویند راستی آزمایی کنیم. حقیقت اینجا یعنی اعاده حیثیت از کسانی که بخاطر حقیقت گویی ، بخاطر دفاع از حقوق مردم زندگیشان بدست این رژیم نابود شد. حقیقت گویی و ادعای مردمی بودن آنگاه تعیین خواهد شد که از زندانیان سیاسی، و از تبعید شدگان اعاده حیثیت شود. حقیقت گویی یعنی دست گذاشتن بر کانون فساد در قدرت حاکم و نشان دادن مسئول اصلی همه این جنایت هایی که بر مردم روا داشته شد، یعنی نهاد ولایت فقیه. اما می دانیم و در این نمایشات هم دیدیم که این مدعیان با این حقایق بکلی بیگانه اند و از جنس و جنم دیگری هستند . جنس اینها را مردم در نمایشات پیشین که بسیار جدی تر و حرفه ای تر سازمان داده شده بود کشف کردند. بنابراین این صحنه آرایی ها بیش از آنکه اهمیت «انتخابات » را جلوه گر سازد، مردم را بیشتر متقاعد خواهد کرد که تحریم آن عاقلانهتر ین کار است.
