در حالیکه شمار عظیمی از کشورهای جهان مجازات اعدام را از قانون جزای خود حذف کرده اند، ما ملت ایران که پیشرو حقوق بشر و مهربانی و نوعدوستی بوده ایم، آنقدر سقوط اخلاقی کرده ایم که امروز باید به اعدام نوجوانانمان، که در سراسر جهان ممنوع است، توسط جمهوری اسلامی اعتراض کنیم. این در حالیست که جمهوری اسلامی میثاقهای بینالمللی مدنی سیاسی و نیز حقوق اقتصادی و اجتماعی را امضاء و تصویب کرده و در حکم قانونهای داخلی هستند، ولی هرگز تن به اجرای هیچکدام از آنها نداده است.
در جمهوری اسلامی ما همیشه شاهد زندانی کردنها و اعدامهایی بوده و هستیم که نه برای تامین امنیت مردم و کشور، بلکه برای ایجاد و حفظ خفقان و ترس در دل ملت صورت میگیرد و خاطره دردناک حکومت وحشت دهه شصت جمهوری اسلامی را به یاد میآورد. حکومتی که در آن شهوت کشتن آنقدر رواج دارد که یک قاضی با وجود لغو اعدام یک محکوم در دیوانعالی کشور خودسرانه دستور اعدام میدهد و هیچ نهادی اعتراض نمیکند.
در آمار نهادهای بینالمللی، جمهوری اسلامی در میان همه کشورهای جهان بزرگترین نقض کننده حقوق بشر، دارای رتبه اول در اعدام نوجوانان و دومین کشور در اعدام شهروندان خود قرار دارد؛ که ما ایرانیان را با پشتوانه تاریخ چندهزار ساله خود شرمنده جامعه جهانی و سرافکنده کرده است.
در حالی که ملت ما با وجود منابع، ذخایر و سرمایههای سرشار و درآمد نجومی از فروش نفت که جملگی به غارت و بر باد رفته، در پایین ترین سطح اقتصادی و سومین در میان کشورهای جهان در شاخص فقر و فلاکت قرار گرفته است. حاکمیت، برای سرپوش نهادن بر ناکارآمدی و نادرستی خود، به هر بهانه فرزندان این سرزمین آهورایی را قربانی میکند تا ملت را به سکوت و تمکین وادارد.
ما به حاکمان برقدرت نشسته جمهوری اسلامی هشدار میدهیم که دست از این همه جنایت و آزار ملت بزرگ ایران بردارند. همانگونه ما بارها هشدار داده بودیم، اکنون ملت ما به پا خواسته و خواهان بازپس گیری کشور خود است. در این شرایط بحرانی و خطیر که میتواند به یک جنگ خانمانسوز داخلی منجر گردد، بجز تمکین به خواستههای مردم هیچ راهی وجود ندارد. بدانید که هیچ چیز و هیچ قدرتی جلودار خواست ملت و تلاش آنان برای دستیابی به دموکراسی، حقوق شهروندی و رفاه اجتماعی نخواهد بود. ترس ما از این است که همسایگان حریص ما که همیشه به قدرت تاریخی و احترام جهانی ما رشگ میبردهاند، اکنون در ایستایی و پسرفت ما که خود پیش رفته و قدرت گرفته اند، در یک حرکت غافلگیرانه از چهار سو وارد سرزمین ما شوند.
ما برای واپسین بار هشدار میدهیم که بجای خشونتگری گوشهای خود را باز کنید و صدای مردم را بشنوید. زندانیان سیاسی و عقیدتی را بی قید و شرط آزاد و همه مجازاتهای اعدام را لغو کنید. لغو اعدام از قانون جزای کشور میتواند یک گام در مسیر دلجویی از مردم و ندای آغاز قانونمندی به جهانیان باشد. هیچ حکومتی که رویاروی مردم بایستد نمیتواند با زندانی کردن و کشتن و ایجاد جو ترس و وحشت و با حکومت نظامی سرکوبگر بقای خود را تضمین نماید. هرچه فشار را بر مردم بیشتر کنید، طول عمرتان کوتاهتر خواهد شد. خشونت را پایان دهید، به رای مردم باز گردید و آگاه باشید که در نهایت ملت پیروز خواهد شد.
کورش زعیم، هموند جبهه ملی ایران- شورای ششم
تهران،
۲۴ تیر ۱۴۰۰
