حضور معلمان و بازنشستگان در تجمع ۱۱ آذر ،که بدنبال فراخوان شورای هماهنگی در اقصی نقاط کشور برگزار شد ،به لحاظ گستردگی جغرافیایی در شهرهای مختلف حائز اهمیت بود .
با نگاهی به شعارهای این تجمع می توان به عمق ظلمی که به قشر معلم و بازنشسته شده است، پی برد. شعارهایی چون؛ معیشت، منزلت حق مسلم ماست. معیشت و منزلتی که تحت تاثیر ،سیاستهای ۴۳ ساله حکومت از زندگی معلم و بازنشسته به یغما رفته است و چند سالی است این شعار به مطالبه ایی مستمر و البته فراگیر تبدیل شده است.
اطلاق لفظ مسلم بودن منزلت و معیشت ، از آنجا به عنوان نه شعار بلکه مطالبه ایی به حق از سوی معلمان مطرح میشود، که بعد از شعار حکومتی مسلم بودن انرژی هسته ،داشتن حداقل های یک زندگی شرافتمندانه خواسته ی زیادی نیست خاصه آنکه همین مطالبه ی منزلت و معیشت به نص صریح قوانین و علی الظاهر در بیان و سخنان حکام حکومت هرچند عوامفریبانه بارها بارها بیان شده است.
شعار «آموزش رایگان، عادلانه و با کیفیت برای تمام دانش آموزان» خواسته ایی بود که شورای هماهنگی به نمایندگی جامعه دانش آموزی در تجمع ۱۱ آذر، مطالبه کرد.
اجرای سیاست های نئولیبرالیستی که بیش از دو دهه سبب رخت بر بستن عدالت از نظام آموزشی شده است نتایجی جز ،طبقاتی شدن آموزش و مدارس، کالایی شدن آموزش، و نابرابری های فاجعه بار آموزشی نداشته است. عدم تناسب بین مفاهیم آموزشی کتاب های درسی با نیازهای عینی و ملموس و مورد نیاز دانش آموز بعنوان یک آسیب کهنه در نظام آموزشی در دو سه دهه اخیر عمیق تر و گسترده تر شد. نابرابری در رقابت های کنکور و نشستن بر صندلی دانشگاهی سبب دور ماندن دانش آموزان مناطق محروم شده است.
نابرابریها در دسترسی به آموزش های مجازی ،اعم از عدم دسترسی به زیرساختهای ارتباطی از جمله اینترنت و سرعت اینترنت و محروم بودن از وسایل ارتباطی همچون تبلت و موبایل بخاطر عدم توانایی خانواده در ابتیاع این وسایل و….لذا مطالبه عدالت آموزشی از سوی معلمان مبین این نکته که ،دغدغه معلم صرفا افزایش حقوق و….نبوده و نخواهد بود.
شعار و مطالبه «معلم زندانی آزاد باید گردد» همچون سایر مطالبات اعلام شده از سوی شورای هماهنگی ،مطالبه ایی کهن است. از زمان اعتراضات صنفی معلمان در دو دهه گذشته ،معلمان مورد شدیدترین برخوردهای امنیتی و سرکوبگرایانه از سوی حاکمیت و نهادهای امنیتی قرار گرفتند از زندان، تبعید و تهدید تا اخراج با اتهامات واهی.
شعار معلم زندانی آزاد باید گردد، در حالی بعنوان یک خواسته مطرح شد که اسماعیل عبدی بعد از تحمل پنج سال حبس و در حالی که خانواده و جامعه معلمان خود را آماده استقبال از آزادی او می کردند با حکم ده سال زندان ،در حال گذراندن آن می باشد.
اعمال فشار بر معلمان از طرق مختلف در چند ماه اخیر، به طرز بی سابقه ایی افزایش یافته.
اما علیرغم این ارعاب ها و تهدیدات، معلمان ۱۱ آذر با شعار «معلم می میرد ، ذلت نمی پذیرد» بر تداوم و رسیدن به خواسته های خود ، نشان دادند تا تحقق مطالبات خود، ذلت نمی پذیرید.
مطالبه و شعار «اجرای کامل همسان سازی ،حق مسلم ماست» مطالبه ایی بود به نمایندگی از قشر بازنشسته ، که با گذشت سی سال خدمت در ایام کهنسالی ،در شرایط اسفناک اقتصادی ایی که ارمغان ۴۳ ساله حکومت است با چه مشقاتی گذر زندگی می کنند علی الخصوص، که این شعار و حمایت از بازنشستگان در حقیقت حمایت از آینده شاغلین امروزی است که آینده بازنشسته می شوند .
اما نکته برجسته تجمعات امروز ،قطعنامه پایانی بود، آنجا که بیان می کند:
“شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ضمن حمایت از اعتراضات صنفی بدنه ی معلمان، به دولت و مجلس هشدار می دهد، تا زمانی که قانون مدیریت خدمات کشوری ، بویژه نظام همسان سازی حقوق بازنشستگان و طرح رتبه بندی شاغلین٬ همانطور که در مُرّ قانون آمده است٬ به اجرا درنیاید.در روزهای آینده همچنان اعتراضات را به اشکال گوناگون از جمله تحصن ٬ تجمع ٬ راهپیمایی٬ تعطیلی کلاسها و سایر اشکال قانونی اعتراض٬ در سراسر کشور تا رسیدن به خواسته های قانونی٬ در فراخوانهای پی در پی ادامه خواهد داد.”
اتمام حجت در صورتیکه به مطالبات پاسخی داده نشود و استفاده از اهرم های در دسترس که در متن قطعنامه پایانی بیان شد ،جهت رسیدن به مطالبات خود.
در پایان باید به آن دسته از معلمانی که همواره در نقش منتقد و معترض کلامی وضعیت نظام آموزشی ظاهر می شوند گفت ، همکار گرامی ، وقت عمل رسیده و همراه شو عزیز ،کاین درد مشترک، جدا درمان نشود.
در سایه نشستن و روشنایی را پاییدن، را کنار بگذارید .
