بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه روز یکشنبه ۱۸ اردیبهشت در یک سفر از پیش اعلام نشده به تهران با علی خامنهای، دیدار و گفتگو کرد. در این دیدار بشار اسد صحبت هایی می کند که انگیزه اصلی او از سفر به تهران و ملاقات با رهبر و رئیس دولت جمهوری اسلامی را بر ملا می سازد: وی میگوید: «خرابیهای جنگ را میتوان بازسازی کرد اما اگر مبانی و اصول از بین بروند، قابل بازسازی نیستند.» و در ادامه منظور خود را از بازسازی خرابی های جنگ توضیح می دهد: «برخی تصور میکنند حمایت ایران از جبهه مقاومت، حمایت تسلیحاتی است در حالیکه مهمترین حمایت و کمک جمهوری اسلامی، دمیدن روحیه مقاومت و استمرار آن است.»
در واقع بشار اسد قبل از اعلام درخواست های بر مبانی و اصول مشترک تاکید می ورزد. همان مبانی و اصولی که ابراهیم رئیسی در دیدار با بشار اسد به نحو دیگری فرموله می کند. ابراهیم رئیسی در این دیدار می گوید: «آنچه آینده منطقه و فلسطین را رقم میزند، میزهای مذاکره و قراردادهایی مثل «اسلو» و «کمپ دیوید» و «معامله قرن» نیست، بلکه مقاومت ملتها تعیینکننده نظم جدید منطقهای است.»
اصول و مبانی مشترک بین رژیم های ایران و سوریه، همان منافع مشترک این دو رژیم به همراهی روسیه پوتین و نیروهای تروریستی منطقه برای ایجاد یک نظم منطقه ای جدید تحت عنوان «جبهه مقاومت» است. «جبهه مقاومتی» که بجای شنیده شدن از زبان فرماندهان سپاه و رهبران گروهای تروریستی منطقه از زبان رئیس دولت یک کشور شنیده می شود.
در واقع ابراهیم رئیسی با این سخنان نشان می دهد که الفبای اولیه دیپلماسی را نفهمیده است، همان طور که وزیر خارجه اش، امیرعبداللهیان، در سفری به لبنان اظهار داشته بود که برای ارائه یک گزارش از مذاکرات با برجام با حسن نصرالله رهبر حزب الله لبنان دیدار کرده است. به عبارت دیگر وزیر خارجه جمهوری اسلامی گزارش برجام را به به یکی از رهبران گروهای تروریستی منطقه می دهد!
اما سفر بشار اسد و دیدار با خامنه ای صرفا تکید مجدد بر «اصول و مبانی مشترک» نبوده است، بخش های دیگر از صحبت های بشار اسد، انگیزه اقتصادی او را نیز بخوبی نشان می هد. وی می گوید: «مهمترین حمایت و کمک جمهوری اسلامی، دمیدن روحیه مقاومت و استمرار آن است.» «روحیه مقاومت و استمرار» که بشار اسد به آن اشاره می کند،
در حقیقت دست گدایی او برای کمک های مالی جهت حفظ روحیه و استمرار حکومت خود می باشد. درخواستی که از سوی علی خامنه ای بی پاسخ گذاشته نمی شود و او نیاز با همان کلمات رمزآلود پاسخ مثبت می دهد و می گوید: «سوریه امروز، سوریه قبل از جنگ نیست، اگرچه آن زمان خرابیها نبود اما احترام و اعتبار سوریه اکنون بسیار بیشتر از گذشته است و همه به این کشور بهعنوان یک قدرت نگاه میکنند.»
اما علی خامنه ای در شرایطی قول کمک های مالی میلیاردی به بشار اسد می دهد که مردم ایران باید نان را سهمیه بندی شده خریداری کنند، و نیروهای امنیتی و نظامی وی خود را برای سرکوب اعتراضات روزافزون مردم به گرانی های سرسام آور آماده می کنند. مردمی که سالهاست که در شعارهای خود مخالفت جدی خود را دخالت نظامی رژیم در سوریه و کمک های مالی به رژیم بشار اسد نشان داده و می دهند.
دیدار دو رهبر با یکدیگر، دیدار رهبرانی است که یکی دستش به خون مردم سوریه آلوده است و دیگر دست دزدی بسوی سفره مردم ایران دراز کرده است. رهبرانی که برای حفظ نظام خود نان دزدی شده از سفره مردم را در خون مردم می زنند و صرف ادامه و استمرار حیات زالووار خود می کنند.
