مبارزه علیه پدیده سانسور بمنظور جلوگیری از آگاهی و اطلاع رسانی، لااقل به قدمت عمر سرمایه داری، وارد مطالبات اجتماعی شده است.
بشر تا کنون بهای سنگینی برای آن پرداخته است چون دانستن مردم با منافع حکومت ها درتضاد بوده است.
یکی از مصادیق بارز سانسور در دنیای امروز ، محروم کردن یا محدودیت و کنترل بر شبکه های ارتباطی است.
آزادی بی قید و شرط رسانه ای و ارتباطات اینترنتی یکی از مطالبات پایه ای و از حقوق اولیه جوامع امروز است.
آزادی بی قید و شرط بیان و تبلیغ و ترویج هر گونه عقیده و فعالیت های اجتماعی حق طبیعی هر انسانی است.
ایجاد فضای تاریک و غیر شفاف و تهدید و فشار حکومت، برای جلوگیری از آشکار شدن واقعیت هائی ست که منفعت های اقتصادی–سیاسی صاحبان قدرت و نفوذ را هدف میگیرد.
لغو سانسور و آزادی رسانه، از جمله اینترنت و شبکه های اجتماعی و همچنین تضمین گردش آزاد، امروز یک خواست عمومی مردم جهان است.
کنترل، محدودیت، فیلتر کردن ، کند کردن و هرگونه اخلال عامدانه در سیستم اینترنت و شبکه های اجتماعی، مصداق آشکار سانسور ، سرکوب و تعرض به حقوق طبیعی شهروندان است.
هیچ دولتی حق ندارد مانع گردش آزاد اطلاعات بین شهروندان یک جامعه گردد.
برخورداری از خبرگیری و خبر رسانی و تبادل آزاد و نامحدود و بی قید و شرط اطلاعات، بدیهی ترین حق هر انسان در دنیای امروز است.
حق آزادی اندیشه و بیان، یکی از دستاوردهای مبارزات انسان در دویست سال اخیر است که بعنوان بخشی از حیات اجتماعی جوامع محسوب می شود، در نتیجه سلب آزادی بیان و تبادل اطلاعات، بمنزله سلب زندگی اجتماعی ست.
حکومت در ایران که از ابتدا، ظهور شبکه های اجتماعی را بمثابه نوری بر تاریکخانه فعالیتهای خود میدید به مقابله با آن برخاست و علیرغم توسعه کسب و کارهای اینترنتی و گره خوردن این فن آوری با زندگی معیشتی صدها هزار کاربر این عرصه، از هیچ کوششی برای کنترل و محدودیت و اخلال آن کوتاهی نکرد. مخصوصا” بعد از انقلاب زن، زندگی، آزادی، خبرنگاران و روزنامه نگاران هدف مستقیم و اولویت سرکوب دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی قرار گرفته و صدها خبرنگار و روزنامه نگار احضار، بازجوئی، بازداشت و حبس شده اند.
حکومت علاوه بر این تعرضات غیر قانونی و سیستماتیک، ربودن گوشی های موبایل شخصی افراد در تجمعات اعتراضی و مطالباتی و همچنین ضبط آن وسائل در یورش به منازل، به شیوه ای معمول و گستاخانه تبدیل شده که تجاوز به حریم خصوصی مردم و نمونه و مصداق سرکوب و محدود کردن آزادی تبادل اطلاعات و اخبارست.
شورای بازنشستگان ایران با گرامیداشت روز مبارزه با سانسور و آزادی رسانه، از حق طبیعی آزادی بی قید وشرط اندیشه و بیان، و تضمین گردش آزاد اطلاعات در همه اشکالش دفاع کرده و هرگونه مانع و محدودیت و کاستن از دسترسی به این حق را مصداق سرکوب و تعرض به حقوق مردم می داند و خواستار آزادی فوری و بدون قیدو شرط خبرنگاران و روزنامه نگاران در حبس و پایان دادن به پرونده سازیهای امنیتی-قضائی برای آنان است.
شورای بازنشستگان ایران
۴۰۲/۹/۱۳
