رضا رضائی
آیا در زمانی که اکثریت مردم به خواستههای خود نمیرسند، حق دارند که به فرا انتخاب دست بزنند؟
مقدمه: فرا انتخاب به معنای انتخابی است که فراتر از گزینههای معمول و متعارف قرار دارد. این نوع انتخاب در شرایطی رخ میدهد که گزینههای موجود بسیار محدود یا حتی ناموجود هستند و نیازمند آگاهی و توجه به وضعیت موجود است. در این راستا، چند نکته قابل توجه است:
یکم: (نتایج حاکمیت) وقتی که تمام انتخابهای حاکمیت طی ۴۷ سال گذشته نتیجهای جز فقر و فلاکت نداشته، مردم چارهای جز ورود به دوران فرا انتخاب ندارند.
دوم: (سرمایهگذاری) زمانی که انتخاب سرمایهگذاری در خارج از کشور به شکست انجامیده، مردم ناچار به فرا انتخاب هستند.
سوم: (فساد و ناترازی) با اعتراف مسئولین به ناتوانی در حل مشکلات، مردم نیز چارهای جز فرا انتخاب ندارند.
چهارم: (فقر و شرمندگی) وقتی یلدای فقر و سفره خالی بر جامعه حاکم شده، مردم باید به فرا انتخاب روی آورند.
پنجم: (تهدیدات خارجی) در شرایطی که نظام سلطه، امپریالیسم جهانی و برخی کشورهای همسایه به تمامیت ارضی کشور چشم دوختهاند و حاکمیت قادر به مقابله نیست، مردم ناگزیر از فراانتخاب هستند.
به اعتقاد این کنشگر مردمی:
۱ به نظر می رسد در شرایط تضعیف کشور و افزایش نارضایتیها، مردم باید با سرعت دست به انتخابی فراتر از گزینههای معمول بزنند.
۲ به نظر می رسد وقتی نظم نوین جهانی بر اساس منافع شکل میگیرد و اخلاقیات، دین و انسانیت زیر پا گذاشته میشود، مردم یا باید تسلیم شوند (که نمیشوند) یا برای حفظ تمامیت ارضی و جان و ناموس خود، تن به اتحاد بدهند.
فراموش نکنیم که حاکمیت زمان کافی برای آشتی ملی، گفتمان فراگیر، برگزاری همهپرسی و مبارزه با فساد داشته است. اکنون دیگر زمانی برای آگاهیبخشی به مردم نیز وجود ندارد و باید به دوران فرا انتخاب ” عبور” وارد شد.
